มหาเศรษฐีกลับมาถึงบ้านเร็วกว่าปกติ และพบแม่บ้านสาวกำลังนอนอยู่บนพื้น ขณะที่ลูกชายตัวน้อยทั้งสองคนกระโดดเล่นอยู่บนตัวเธอและหัวเราะเสียงดัง ชายหนุ่มโกรธจัดและสั่งให้ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกทันที แต่ในวินาทีนั้นเอง หนึ่งในฝาแฝดกลับพูดออกมาเพียงคำเดียว จนทำให้ผู้เป็นพ่อหน้าซีดเผือด 😨😱
ชายผู้ร่ำรวยอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่กับลูกชายตัวน้อยสองคน ภรรยาของเขาเสียชีวิตไปเกือบหนึ่งปีแล้ว และตั้งแต่นั้นมาเขาก็เลี้ยงดูลูกแฝดเพียงลำพัง
ภายในบ้านมีพี่เลี้ยงเด็กหลายคน พ่อครัว แม่บ้านผู้ดูแลบ้าน และพนักงานทำความสะอาด ชายคนนี้จ่ายเงินเดือนให้พวกเขาอย่างมหาศาล เพราะเชื่อว่าลูก ๆ ของเขาต้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุดทุกอย่าง
แต่เขามีกฎที่เข้มงวดอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือ ห้ามคนรับใช้คนใดสนิทสนมกับเด็ก ๆ มากเกินไป
“พวกคุณทำงานที่นี่ ไม่ได้มาแทนที่แม่ของพวกเขา หน้าที่ของคุณคือให้อาหาร แต่งตัว และดูแลความปลอดภัยให้เด็ก ๆ แต่ห้ามแสดงความรักความเอ็นดูเกินความจำเป็น” เขาย้ำกับพี่เลี้ยงอยู่เสมอ
ชายคนนี้มั่นใจว่าการทำเช่นนั้นจะช่วยปกป้องลูกชายจากการสร้างความผูกพันครั้งใหม่และความผิดหวังที่อาจเกิดขึ้น
โดยเฉพาะหลังจากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพี่เลี้ยงคนก่อนคนหนึ่ง ซึ่งพยายามใช้ประโยชน์จากความไว้วางใจของเขา และเรียกร้องเงินโดยขู่ว่าจะเปิดเผยความลับของครอบครัว
นับตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่ไว้ใจใครอีกเลย
วันหนึ่ง มีแม่บ้านสาวคนหนึ่งเข้ามาทำงานในคฤหาสน์ เธอเป็นคนเรียบร้อย สุภาพ เงียบขรึม และยอมทำแม้กระทั่งงานที่หนักที่สุด
เธอถูพื้น ทำความสะอาดพรม เก็บกวาดห้องต่าง ๆ และแทบไม่เคยพูดคุยกับเจ้าของบ้านเลย
แต่ไม่นาน แม่บ้านผู้ดูแลบ้านก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง
ทุกครั้งที่แม่บ้านสาวเดินผ่านห้องเด็ก เธอมักจะชะลอฝีเท้าลงและตั้งใจฟังเสียงของเด็กน้อยทั้งสอง
บางครั้งเธอยังจงใจเลื่อนเวลาทำความสะอาดทางเดินให้ตรงกับช่วงที่เด็ก ๆ กลับมาจากเดินเล่นอีกด้วย
“อย่าลืมว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร” แม่บ้านผู้ดูแลบ้านเตือนเธอในวันหนึ่ง “เจ้านายไม่ชอบให้คนรับใช้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตครอบครัวของเขา”
“ฉันเข้าใจค่ะ” หญิงสาวตอบเบา ๆ
แต่ไม่กี่วันต่อมา ก็เกิดเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด
วันนั้น พี่เลี้ยงทั้งสองคนออกจากห้องเด็กไปชั่วครู่ คนหนึ่งไปหยิบอาหารสำหรับเด็ก ส่วนอีกคนลงไปที่ห้องครัว
แม่บ้านสาวกำลังถูพื้นอยู่ในห้องข้าง ๆ พอดี จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังลั่น
เธอชะโงกหน้าเข้าไปในห้องเด็ก และเห็นเด็กน้อยทั้งสองนั่งร้องไห้อยู่บนพรม พร้อมกับยื่นมือไปทางประตู
ตอนแรกหญิงสาวพยายามปลอบพวกเขาด้วยคำพูด แต่เด็ก ๆ ก็ยังคงร้องไห้ไม่หยุด
ทันใดนั้น เธอก็นอนลงบนพรม ยกมือที่สวมถุงมือยางสีเหลืองขึ้น แล้วเริ่มทำท่าทางเลียนแบบสัตว์ตลก ๆ
เด็กคนหนึ่งหยุดร้องไห้ ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง
ส่วนอีกคนคลานเข้ามาหาเธอ ปีนขึ้นไปบนท้องของหญิงสาว แล้วหัวเราะตามไปด้วย
เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เด็กทั้งสองก็เริ่มกระโดดเล่นบนตัวเธออย่างสนุกสนาน พยายามคว้ามือของเธอ และส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ
ในจังหวะนั้นเอง พ่อของพวกเขาก็กลับมาถึงบ้านโดยไม่คาดคิด
มหาเศรษฐีได้ยินเสียงหัวเราะของลูก ๆ ตั้งแต่ยังอยู่ในทางเดิน เขาเดินเข้าไปใกล้ประตูที่เปิดอยู่ และยืนนิ่งค้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
กลางพรมราคาแพง มีแม่บ้านสาวนอนอยู่ ขณะที่ลูกชายของเขากำลังคลานเล่นอยู่บนตัวเธอ ราวกับว่าเธอเป็นของเล่นชิ้นใหญ่
“คุณกำลังทำอะไรอยู่?!” ชายคนนั้นตะโกนเสียงดัง
หญิงสาวสะดุ้งด้วยความตกใจและรีบลุกขึ้นยืน โดยแทบจะคว้าเด็กคนหนึ่งไว้ไม่ให้ตกได้ทันเวลา
“ขอโทษค่ะท่าน เด็ก ๆ ร้องไห้ ฉันแค่อยากปลอบพวกเขาเท่านั้นค่ะ”
“ฉันจ้างคุณมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กหรือไง? ใครอนุญาตให้คุณแตะต้องลูกของฉัน?”
แม่บ้านผู้ดูแลบ้านรีบวิ่งเข้ามาเพราะได้ยินเสียงดัง
“จัดการจ่ายเงินให้ผู้หญิงคนนี้ แล้วไล่เธอออกทันที! ภายในสิบนาที ฉันไม่ต้องการเห็นเธออยู่ที่นี่อีก!” มหาเศรษฐีสั่ง
แม่บ้านสาวก้มหน้าลงและเริ่มถอดถุงมือยางออกอย่างเงียบ ๆ
แต่ขณะที่เธอกำลังเดินไปที่ประตู เด็กคนหนึ่งกลับพูดบางอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนทำให้มหาเศรษฐีตกตะลึงสุดขีด 😳😱
ติดตามเรื่องราวตอนต่อไปได้ในความคิดเห็นแรก 👇👇
ขณะที่หญิงสาวกำลังเดินไปที่ประตู ฝาแฝดคนหนึ่งก็คลานตามเธอไปอย่างกะทันหัน ก่อนจะร้องเรียกเสียงดังว่า
“แม่!”
ชายคนนั้นยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง
ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เด็ก ๆ แทบจะไม่พูดคำนี้อีกเลย
“เมื่อกี้ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ผู้เป็นพ่อถามเสียงเบา
แม่บ้านสาวหยุดเดิน แต่ไม่ได้ตอบอะไร
เด็กน้อยยื่นมือไปหาเธออีกครั้ง
“แม่! แม่!”
มหาเศรษฐีรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
เขาเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวและจ้องมองใบหน้าของเธออย่างละเอียด
“ทำไมลูกชายของฉันถึงเรียกคุณว่าแม่?”
“ฉันไม่ทราบค่ะท่าน บางทีเขาอาจจะแค่จำคนผิดก็ได้ค่ะ”
แต่ในขณะนั้นเอง เด็กอีกคนก็คลานเข้ามาหาเธอ จับชายกระโปรงของเธอไว้ และเริ่มเรียกคำเดิมซ้ำ ๆ
ชายคนนั้นสั่งให้แม่บ้านผู้ดูแลบ้านพาเด็ก ๆ ออกไป แล้วบอกให้หญิงสาวอยู่ต่อ
“ฉันต้องการรู้ความจริง คุณเคยทำงานในบ้านของเรามาก่อนหรือเปล่า?”
“ไม่เคยค่ะท่าน”
“ถ้าอย่างนั้น ลูก ๆ ของฉันรู้จักคุณได้อย่างไร?”
หญิงสาวเงียบไปเป็นเวลานาน ก่อนจะถามขึ้นมาอย่างไม่คาดคิดว่า
“คุณเคยตรวจสอบไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของคุณในเวลาที่คุณไม่อยู่บ้าน?”
มหาเศรษฐีขมวดคิ้ว
“คุณหมายความว่าอย่างไร?”
“ลองดูภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องเด็กสิคะ โดยเฉพาะภาพจากช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา”
ชายคนนั้นเรียกหัวหน้ารักษาความปลอดภัยมาทันที และสั่งให้นำภาพบันทึกมาให้ดู
ไม่กี่นาทีต่อมา พวกเขาก็นั่งอยู่หน้าจอขนาดใหญ่
ในภาพช่วงแรก ทุกอย่างดูเป็นปกติ พี่เลี้ยงให้อาหารเด็ก เปลี่ยนเสื้อผ้า และพาพวกเขาเข้านอน
แต่แล้วชายคนนั้นก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่าง
ทุกครั้งที่เด็กน้อยเริ่มร้องไห้ พี่เลี้ยงจะเดินออกจากห้องด้วยความหงุดหงิด และปล่อยให้เด็ก ๆ อยู่ตามลำพัง
บางครั้งเด็ก ๆ ร้องไห้นานถึงสี่สิบนาที กว่าจะมีใครกลับเข้ามา
และครั้งหนึ่ง พี่เลี้ยงคนหนึ่งถึงกับตะคอกใส่ฝาแฝดคนหนึ่ง เพียงเพราะเขาทำน้ำหก
มหาเศรษฐีกำหมัดแน่น
“ทำไมไม่มีใครบอกฉันเรื่องนี้?”
หัวหน้ารักษาความปลอดภัยก้มหน้าลง
แต่แม่บ้านสาวขอให้เปิดภาพบันทึกถัดไป
บนหน้าจอปรากฏภาพของเธอเอง ในเวลากลางคืน หญิงสาวค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องเด็ก อุ้มเด็กที่กำลังร้องไห้ขึ้นมา โยกตัวปลอบเขา แล้วจึงหันไปปลอบเด็กอีกคน
เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นแทบทุกคืน
“ฉันได้ยินเสียงพวกเขาร้องไห้ค่ะ” หญิงสาวอธิบายเบา ๆ “พี่เลี้ยงห้ามฉันเข้าไปในห้อง แต่ฉันทนปล่อยให้เด็กตัวเล็ก ๆ อยู่ตามลำพังไม่ได้จริง ๆ”
มหาเศรษฐีจ้องหน้าจอและพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดกลับปรากฏอยู่ในภาพบันทึกสุดท้าย
หลังจากแม่บ้านสาวออกจากห้องไป พี่เลี้ยงคนหนึ่งเดินเข้าไปใกล้เตียงเด็ก แล้วพูดด้วยความโกรธใส่เด็กที่กำลังร้องไห้ว่า
“หยุดเรียกหาแม่ได้แล้ว! แม่ของแกไม่อยู่แล้ว และจะไม่มีใครมาหาแกอีก!”
ชายคนนั้นลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้
แต่หญิงสาวกลับห้ามเขาไว้
“รอก่อนค่ะท่าน ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและแสดงภาพขวดยาขนาดเล็กให้เขาดู
“ฉันเจอขวดนี้เมื่อวานในห้องของพี่เลี้ยงค่ะ เธอหยดยาหลายหยดลงในเครื่องดื่มมื้อเย็นของลูกคุณ เพื่อให้พวกเขาหลับเร็วขึ้น ฉันไม่รู้ว่ายานี้คืออะไร แต่คุณต้องรีบตรวจสอบทันทีค่ะ”
มหาเศรษฐีหน้าซีดเผือดและรีบเรียกแพทย์กับตำรวจมาทันที
ขวดยาถูกยึดไปตรวจสอบ ส่วนเด็ก ๆ ถูกส่งไปตรวจสุขภาพ แพทย์เตือนว่าการให้ยาที่ไม่ทราบชนิดแก่เด็กเล็กโดยไม่มีใบสั่งแพทย์นั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง
ต่อมาจึงพบว่า พี่เลี้ยงแอบให้ยานอนหลับแก่เด็ก ๆ จริง ๆ เพื่อที่เธอจะได้พักผ่อนอย่างสบายใจในช่วงเย็น
แต่สิ่งที่ทำให้ชายคนนั้นสะเทือนใจมากที่สุดกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เกือบหนึ่งปีเต็ม เขาจ่ายเงินจำนวนมหาศาลให้กับคนที่เขาไว้วางใจฝากฝังลูกชายไว้ โดยไม่เคยรู้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นภายในบ้านของตัวเอง
และคนเพียงคนเดียวที่ดูแลลูก ๆ ของเขาอย่างแท้จริง กลับเป็นแม่บ้านธรรมดาคนหนึ่งที่เขาเพิ่งคิดจะไล่ออก
เมื่อชายคนนั้นกลับเข้าไปในห้องเด็กอีกครั้ง เด็กน้อยทั้งสองก็นั่งอยู่ข้างหญิงสาวและจับมือเธอไว้แน่นเหมือนเดิม
“ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ” เขาพูดเบา ๆ “ผมเข้าใจคุณผิดไป”
หญิงสาวเพียงแค่ส่ายหน้า
“คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันหรอกค่ะ แค่กอดลูก ๆ ของคุณให้บ่อยขึ้นก็พอแล้ว พวกเขาไม่ได้ต้องการพ่อที่ร่ำรวยและซื้อของเล่นราคาแพงให้ แต่ต้องการพ่อที่อยู่เคียงข้างพวกเขาจริง ๆ”
