พี่สาวของฉันหายตัวไปเมื่อสิบสี่ปีก่อน… แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ครอบครัวกำลังเก็บของของคุณปู่ที่เสียชีวิตไปแล้ว จู่ ๆ กางเกงชั้นในของเธอที่ปักลายดอกไม้ก็หล่นออกมาจากใต้ที่นอนของคุณปู่

พี่สาวของฉันหายตัวไปเมื่อสิบสี่ปีก่อน… แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ครอบครัวกำลังเก็บของของคุณปู่ที่เสียชีวิตไปแล้ว จู่ ๆ กางเกงชั้นในของเธอที่ปักลายดอกไม้ก็หล่นออกมาจากใต้ที่นอนของคุณปู่ 😨

หลังจากคุณปู่เสียชีวิต เวลาผ่านไปเกือบสามสัปดาห์กว่าที่ครอบครัวของเราจะตัดสินใจเข้าไปเก็บของในบ้านของเขา

คุณปู่ชื่อโรเบิร์ต เขาอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้มานานกว่าสี่สิบปี และแทบไม่เคยทิ้งอะไรเลย ในตู้มีทั้งหนังสือพิมพ์เก่า กล่องยา จดหมาย รูปถ่าย และเสื้อผ้าที่เขาไม่ได้ใส่มานานหลายสิบปี

วันนั้นฉันไปที่บ้านพร้อมกับมาร์ก ผู้เป็นลุงของฉัน แม่เองก็ควรจะมาช่วยด้วย แต่เธอติดงาน

— เราเอาเตียงออกก่อนเถอะ — ลุงพูด — ยังไงที่นอนก็ต้องทิ้งอยู่แล้ว

เราเข้าไปในห้องนอนของคุณปู่ ห้องนั้นเต็มไปด้วยฝุ่น ผ้าม่านแทบไม่ปล่อยให้แสงส่องเข้ามา

เราจับที่นอนคนละด้านแล้วยกขึ้น และในจังหวะนั้นเอง มีบางอย่างตกลงบนพื้น ตอนแรกฉันยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร

มันเป็นผ้าสีชมพูชิ้นเล็ก ๆ ฉันก้มลงหยิบขึ้นมา มันคือกางเกงชั้นในของผู้หญิง ตัวเก่า สีซีด และมีดอกไม้เล็ก ๆ ปักอยู่ด้านข้าง

— นี่มันอะไรกัน? — ลุงถามด้วยความประหลาดใจ

แต่ฉันไม่ได้ฟังเขาแล้ว ฉันกำลังจ้องมองลายปักนั้น

ตอนที่ลอร่า พี่สาวของฉันหายตัวไป ฉันอายุเพียงสี่ขวบ ฉันแทบจำเธอตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้ แต่ที่บ้านของเรามีรูปถ่ายของเธออยู่หลายสิบใบ

และในรูปถ่ายหลายใบ ลอร่ากำลังสวมเสื้อผ้าที่เธอปักดอกไม้แบบเดียวกันนี้ด้วยตัวเอง แม่เป็นคนสอนเธอปัก และกลีบดอกหนึ่งมักจะยาวกว่ากลีบอื่น ๆ เล็กน้อยเสมอ

ฉันเห็นลวดลายนี้มานับร้อยครั้ง

— นี่เป็นของลอร่า — ฉันพูดเบา ๆ

ตอนแรกลุงหัวเราะออกมา

— นายจะรู้ได้ยังไง?

— ผมรู้

เขามองผ้าชิ้นนั้นอีกครั้ง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

เมื่อสิบสี่ปีก่อน ลอร่าอายุสิบหกปี เธอหายตัวไปในเดือนกรกฎาคม วันนั้นเธอบอกแม่ว่าจะไปพบเพื่อน ออกจากบ้านประมาณสี่โมงเย็น และไม่เคยกลับมาอีกเลย

ตำรวจตามหาเธออยู่หลายสัปดาห์ พวกเขาตรวจค้นป่า แม่น้ำ สถานีรถโดยสาร ติดประกาศรูปของเธอ และสอบถามเพื่อนบ้าน แต่ไม่พบอะไรเลย

ตอนนั้นคุณปู่เป็นคนที่ช่วยค้นหามากที่สุด เขาออกตามหาพร้อมกับอาสาสมัคร พิมพ์ใบประกาศ และถึงกับเสนอเงินให้กับใครก็ตามที่สามารถให้ข้อมูลแม้เพียงเล็กน้อย

และตลอดเวลานั้น ของของลอร่ากลับถูกซ่อนอยู่ใต้ที่นอนของเขา

— เอามันกลับไปวางที่เดิม — ลุงพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

ฉันมองเขา

— อะไรนะ?

— อย่าแตะต้องมันอีก โทรแจ้งตำรวจ

ตอนนั้นฉันสังเกตว่าเขาเองก็หวาดกลัวเช่นกัน

ยี่สิบนาทีต่อมา แม่ก็มาถึง เมื่อเธอเห็นสิ่งที่เราพบ มือของเธอสั่น เธอจ้องมองดอกไม้เล็ก ๆ เหล่านั้นอยู่หลายวินาที ก่อนจะนั่งลงตรงขอบเก้าอี้

— แม่เป็นคนปักมันกับเธอเอง — เธอกระซิบ

หลังจากนั้นเราไม่แตะต้องอะไรในห้องอีกเลย ฉันไม่เคยคิดเลยว่าในคืนนั้น ครอบครัวของเราจะค้นพบเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวถึงขนาดทำให้ทุกคนตกอยู่ในภาวะช็อก 😳😰 เรื่องราวต่อสามารถอ่านได้ในความคิดเห็นแรก 👇👇

ตำรวจมาถึงในเย็นวันนั้น บ้านถูกปิดผนึก เจ้าหน้าที่สืบสวนยึดที่นอน เสื้อผ้า และกล่องหลายใบจากในตู้ไปตรวจสอบ

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดถูกพบในอีกสองวันต่อมา ด้านหลังตู้เก่าในห้องนอนมีแผ่นไม้แผ่นหนึ่งที่แตกต่างจากแผ่นอื่น

เมื่อเจ้าหน้าที่ถอดมันออก ด้านหลังกำแพงมีช่องลับขนาดเล็กซ่อนอยู่ ภายในมีรูปถ่ายของลอร่า สร้อยข้อมือนักเรียนของเธอ หวีเก่า และจดหมายหลายฉบับ

หนึ่งในจดหมายนั้นเปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล มันถูกเขียนขึ้นโดยลอร่าเอง

ในจดหมาย เธอเขียนว่าคุณปู่บังคับให้เธอเก็บ «ความลับของครอบครัว» บางอย่างเอาไว้ และขู่ว่าหากเธอเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง แม่จะต้องได้รับอันตรายอย่างร้ายแรง

แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

เจ้าหน้าที่สืบสวนตรวจสอบบันทึกโทรศัพท์ คำให้การเก่าของพยาน และเอกสารของคุณปู่

และพบว่า ในวันที่ลอร่าหายตัวไป เพื่อนบ้านคนหนึ่งเห็นรถของคุณปู่อยู่ใกล้บ้านร้างแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองออกไปหลายกิโลเมตร

เมื่อสิบสี่ปีก่อน ไม่มีใครคิดว่ามันมีความสำคัญอะไร คุณปู่บอกตำรวจว่า วันนั้นเขาไม่ได้ออกจากบ้านเลย

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เจ้าหน้าที่สืบสวนเดินทางไปยังบ้านร้างหลังนั้น

ด้านหลังบ้านมีบ่อน้ำเก่าแห่งหนึ่ง ซึ่งถูกปิดด้วยแผ่นไม้มาเป็นเวลานาน เมื่อเจ้าหน้าที่รื้อแผ่นไม้ออก พวกเขาพบโครงกระดูกมนุษย์อยู่ข้างใน การตรวจพิสูจน์ใช้เวลาเกือบหนึ่งเดือน

มันคือลอร่า

เจ้าหน้าที่สืบสวนสามารถปะติดปะต่อเหตุการณ์ในคืนนั้นได้

ลอร่าตั้งใจจะบอกแม่ว่าคุณปู่ทำร้ายเธอมานานหลายปี เธอขู่ว่าจะไม่ยอมเก็บเรื่องนี้เป็นความลับอีกต่อไป

คุณปู่พยายามหยุดเธอ ทั้งสองเกิดการทะเลาะกัน เขาทำร้ายหญิงสาวจนเธอหมดสติ

ด้วยความหวาดกลัวต่อผลที่จะตามมา เขาจึงนำเธอไปยังบ้านร้างหลังนั้นและซ่อนร่างของเธอไว้ในบ่อน้ำ จากนั้นเขาก็กลับบ้าน และในวันรุ่งขึ้นก็ร่วมกับทุกคนออกตามหา «หลานสาวที่หายตัวไป»

เป็นเวลาสิบสี่ปีที่เขาร่วมตามหาคนคนหนึ่ง ทั้งที่เขารู้ชะตากรรมของเธอตั้งแต่แรก

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขากลับไม่สามารถทิ้งได้

กางเกงชั้นในสีชมพูตัวนั้นที่มีดอกไม้เล็ก ๆ ปักอยู่

บางทีเขาอาจซ่อนมันไว้เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ หรือบางทีเขาอาจเพียงกลัวว่าจะมีใครพบมันในกองขยะ

คุณปู่เสียชีวิตลงโดยไม่เคยยอมรับความจริง