ฉันเริ่มสงสัยว่าสามีแอบใส่ยานอนหลับลงในอาหารเย็นที่ฉันกับลูกชายกิน และวันหนึ่งฉันแกล้งทำเป็นว่ากินอาหารที่เขาเตรียมไว้จนหมด จากนั้นก็แกล้งทำเป็นหลับคาโต๊ะเหมือนกับลูกชาย แต่เมื่อสามีแน่ใจว่าเราสองคนหมดสติแล้ว เขากลับทำบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกกลัวอย่างแท้จริง

ฉันเริ่มสงสัยว่าสามีแอบใส่ยานอนหลับลงในอาหารเย็นที่ฉันกับลูกชายกิน และวันหนึ่งฉันแกล้งทำเป็นว่ากินอาหารที่เขาเตรียมไว้จนหมด จากนั้นก็แกล้งทำเป็นหลับคาโต๊ะเหมือนกับลูกชาย แต่เมื่อสามีแน่ใจว่าเราสองคนหมดสติแล้ว เขากลับทำบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกกลัวอย่างแท้จริง 😨

ช่วงหลังมานี้มีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้นกับฉัน ฉันแทบจำมื้อเย็นของครอบครัวเราไม่ได้เลย

ฉันจำได้เป็นอย่างดีว่าเราสามคนนั่งลงที่โต๊ะด้วยกัน สามีนำอาหารมาให้ เราเริ่มกินและพูดคุยกัน แต่หลังจากนั้นทุกอย่างกลับเหมือนหายไปจากความทรงจำของฉัน

ตอนเช้าฉันตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเอง และไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองกลับมาที่เตียงได้อย่างไร

ตอนแรกฉันคิดว่าตัวเองแค่เหนื่อยมาก แต่เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นซ้ำหลายครั้ง ฉันก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

เช้าวันหนึ่งฉันเล่าเรื่องนี้ให้สามีฟัง

— โอ๊ย อย่าคิดไปเองน่า — เขาหัวเราะเยาะ — เมื่อคืนคุณพูดมากเสียจนผมปวดหัว คุณคงแค่เหนื่อยแล้วก็ไม่ทันสังเกตว่าตัวเองหลับไปตอนไหน

แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ฉันกลัว ฉันจำไม่ได้เลยว่าตัวเองเคยคุยกับเขาอยู่นาน ๆ

วันเดียวกันนั้น หลังจากสามีออกไปทำงาน ฉันตัดสินใจคุยกับลูกชายวัย 15 ปีของเรา

— ลูกจำมื้อเย็นเมื่อคืนได้ไหม? — ฉันถาม

ลูกชายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ

— แม่ครับ ผมก็เป็นเหมือนกัน ผมตื่นขึ้นมาตอนเช้าหลายครั้งแล้วจำไม่ได้ว่าตัวเองกลับไปอยู่ในห้องได้อย่างไร ผมกลัวที่จะบอกแม่

หลังจากได้ยินคำพูดนั้น ฉันรู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว

ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับฉันคนเดียว ฉันยังพอเชื่อได้ว่าเป็นเพราะความเหนื่อยล้า แต่ทำไมวัยรุ่นที่แข็งแรงดีถึงจำอะไรไม่ได้เหมือนกัน?

และที่สำคัญ ทำไมสามีของฉันถึงไม่เคยเป็นอะไรแบบนี้เลย?

ตอนนั้นเองที่ความคิดอันน่ากลัวผุดขึ้นมาในหัวเป็นครั้งแรก: หรือว่าคนที่ทำทั้งหมดนี้คือเขา?

เย็นวันต่อมา สามีทำอาหารเย็นอีกครั้ง ช่วงหลังมานี้เขาทำอาหารบ่อยขึ้น และมักยืนกรานให้ฉันกับลูกชายกินอาหารจนหมดจานเสมอ

ฉันตัดสินใจทดสอบข้อสงสัยของตัวเอง

ระหว่างที่สามีหันหลัง ฉันแอบตักอาหารใส่กระดาษทิชชูแล้วซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมที่ใส่อยู่บ้าน บางครั้งก็แกล้งทำเป็นเคี้ยว แล้วค่อยคายอาหารออกเมื่อเขาไม่ได้มอง

ลูกชายไม่รู้แผนของฉันเลย

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา การเคลื่อนไหวของเขาเริ่มช้าลง

— แม่ครับ ผมง่วงมากเลย — เขาพึมพำ

ไม่กี่นาทีต่อมา ลูกชายวางศีรษะลงบนโต๊ะแล้วหลับไป ฉันรู้สึกกลัวอย่างแท้จริง แต่ก็หลับตาและก้มศีรษะลงบนโต๊ะเช่นกัน พยายามหายใจให้เป็นปกติ

สามียังคงนั่งอยู่ที่เดิม อีกหนึ่งนาทีต่อมาฉันได้ยินเสียงเขาลุกขึ้น

เขาเดินไปหาลูกชายก่อน เรียกชื่อเขาเบา ๆ และเขย่าไหล่เล็กน้อย ลูกชายไม่ตอบสนอง จากนั้นสามีก็เดินมาหาฉัน

— หลับอยู่เหรอ? — เขาถามเบา ๆ

ฉันไม่ขยับ เขายืนอยู่ข้าง ๆ ฉันเป็นเวลาหลายวินาที ก่อนจะโบกมือผ่านหน้าฉัน

ฉันแทบกลั้นอาการสั่นไว้ไม่อยู่

ในที่สุดเขาก็เดินออกไป

ฉันได้ยินเสียงสามีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาใครบางคน

— ทุกอย่างเรียบร้อยดี พวกเขาหลับแล้ว คุณมาได้เลย

หัวใจฉันเหมือนถูกบีบรัด ฉันไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าในคืนนั้นฉันกำลังจะค้นพบความลับอันน่าสะพรึงกลัวอะไรเกี่ยวกับสามีของตัวเอง 🤯😨 ติดตามเรื่องราวต่อได้ในความคิดเห็นแรก 👇👇

ยี่สิบนาทีต่อมา เสียงกริ่งประตูดังขึ้น สามีรีบเปิดประตู และฉันได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง

— ฉันนึกว่าคืนนี้คุณคงไม่เรียกฉันมาแล้วเสียอีก

ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาในบ้านของเราอย่างสบาย ๆ ราวกับว่าเธอเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเล็กน้อย

ตรงหน้าฉันคือหญิงสาวคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นกลับไม่ใช่เรื่องนี้

สามีโอบกอดเธอและจูบเธอ

ต่อหน้าฉันและลูกชายที่กำลังหลับอยู่ เพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น

— แล้วถ้าวันหนึ่งเธอตื่นขึ้นมาล่ะ? — ผู้หญิงคนนั้นถาม

สามีหัวเราะ

— ไม่มีทางตื่นหรอก ผมรู้แล้วว่าต้องใส่เท่าไหร่

ในวินาทีนั้นฉันเข้าใจทุกอย่างอย่างสมบูรณ์ ในทุก ๆ เย็นที่ผ่านมา เขาจงใจให้บางอย่างกับเราเพื่อให้เราหลับสนิท

สามีอุ้มลูกชายไปไว้ในห้องของเขา จากนั้นก็กลับมาหาฉัน ฉันยังคงแกล้งทำเป็นหลับ ขณะที่เขาอุ้มฉันไปที่ห้องนอนและวางฉันลงบนเตียง

ไม่กี่นาทีต่อมา ฉันได้ยินเสียงเพลงดังมาจากห้องนั่งเล่น

ฉันค่อย ๆ ลุกขึ้นและเปิดเครื่องบันทึกเสียงในโทรศัพท์

จากหลังประตู ฉันได้ยินเสียงพวกเขาหัวเราะ พูดคุย และดื่มไวน์ จากนั้นฉันก็แอบมองออกไปที่ทางเดินอย่างระมัดระวัง และเห็นทั้งสองคนนั่งอยู่ด้วยกันบนโซฟาของเรา