ในวันแรกที่เข้าคุก นักโทษหญิงที่อันตรายที่สุดสามคนได้ล้อมหญิงชราวัย 78 ปีเอาไว้และเรียกร้องให้เธอมอบทุกอย่างที่มีให้พวกเขา แต่เมื่อเธอปฏิเสธ พวกนั้นก็เริ่มทุบตีหญิงชราอย่างโหดร้าย โดยไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานจะเกิดเรื่องที่ไม่มีใครในกลุ่มคาดคิด

ในวันแรกที่เข้าคุก นักโทษหญิงที่อันตรายที่สุดสามคนได้ล้อมหญิงชราวัย 78 ปีเอาไว้และเรียกร้องให้เธอมอบทุกอย่างที่มีให้พวกเขา แต่เมื่อเธอปฏิเสธ พวกนั้นก็เริ่มทุบตีหญิงชราอย่างโหดร้าย โดยไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานจะเกิดเรื่องที่ไม่มีใครในกลุ่มคาดคิด 😨

หญิงชราถูกนำตัวมาที่เรือนจำตั้งแต่เช้าตรู่ เธอแทบไม่พูดอะไรเลย เอาแต่กอดถุงเล็ก ๆ ที่ใส่ของใช้ส่วนตัวไว้แนบอก และมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดกลัว

เธออายุ 78 ปี หูไม่ค่อยได้ยิน เดินช้า และดูอ่อนแอมากจนผู้ต้องขังหลายคนหันกลับมามองเธอด้วยความประหลาดใจ

หลังจากจัดการเรื่องเอกสารเรียบร้อยแล้ว ผู้คุมพาหญิงชราไปยังห้องขัง พาเธอไปดูเตียง และบอกว่าอีกไม่กี่นาทีผู้ต้องขังจะถูกปล่อยออกไปที่ลานเรือนจำ

หญิงชราพยักหน้าเบา ๆ เธอยังไม่รู้เลยว่ามีคนกำลังจับตามองเธออยู่แล้ว

ในลานเรือนจำมีผู้หญิงคนหนึ่งที่ทุกคนเรียกเธอว่า “มีดโกน” แทบทุกคนในเรือนจำต่างหวาดกลัวเธอ เธอรูปร่างใหญ่และแข็งแรง ใบหน้าและหูเต็มไปด้วยการเจาะ เธอมักมีผู้หญิงสองคนอยู่ข้าง ๆ เสมอ ซึ่งทั้งคู่ทำทุกอย่างตามที่เธอสั่ง

เมื่อมีดโกนเห็นนักโทษหญิงคนใหม่ เธอก็ยิ้มเยาะ

— ดูสิ พวกเขาเอาใครมาให้เรา

เพื่อนของเธอหัวเราะออกมา

หญิงชราพยายามเดินผ่านพวกเธอไป แต่มีดโกนก้าวออกมาขวางทาง

— จะไปไหนจ๊ะ ยาย?

หญิงชราหยุดเดิน

— ฉันแค่อยากไปนั่ง

— ก่อนอื่นเอาของที่เธอเอามาให้ดู

หญิงชรากอดถุงแน่นขึ้นกว่าเดิม

— ในนี้มีแค่ของของฉัน

— งั้นเรามาดูกันว่ามีอะไรบ้าง

ผู้หญิงคนหนึ่งพยายามกระชากถุงออกจากมือของเธอ แต่หญิงชรากลับจับถุงไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้างอย่างไม่คาดคิด

— ได้โปรด อย่าทำเลย

มีดโกนหัวเราะ

— ได้ยินไหม? นี่ยังจะมาสั่งพวกเราอีก

— ฉันไม่ได้ทำอะไรพวกคุณเลย — หญิงชราพูดเบา ๆ

— แล้วพวกเราก็ไม่สน

มีดโกนกระชากถุงออกจากมือของเธออย่างแรง แล้วเทของทั้งหมดลงบนพื้น หวี รูปถ่ายหลายใบ ผ้าเช็ดหน้าผืนเก่า และกล่องเล็ก ๆ หล่นลงบนพื้นคอนกรีต

ผู้หญิงเหล่านั้นเริ่มหัวเราะ

— มีแค่นี้เองเหรอ? พวกเราเสียเวลาไปตั้งนานเพื่อขยะพวกนี้เนี่ยนะ?

หญิงชราก้มลงเก็บของ แต่หนึ่งในนักโทษหญิงใช้เท้าเขี่ยรูปถ่ายออกไปไกล

— คลานไปสิ ยาย ไปเอามา

ผู้ต้องขังหลายคนที่อยู่ใกล้ ๆ มองดูเหตุการณ์ แต่ไม่มีใครเข้ามาช่วย ทุกคนรู้จักมีดโกนดี และเข้าใจเป็นอย่างดีว่าใครก็ตามที่ยุ่งเรื่องของคนอื่น คนต่อไปที่จะตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับหญิงชราก็คือตัวเอง

หญิงชราก้มลงหยิบรูปถ่ายอย่างเงียบ ๆ

แต่เมื่อเธอพยายามลุกขึ้น มีดโกนผลักไหล่ของเธอ หญิงชราเสียการทรงตัวและล้มลงคุกเข่า

พวกผู้หญิงหัวเราะอีกครั้ง

— บางทีที่ของเธออาจไม่ใช่ที่นี่ แต่เป็นบ้านพักคนชรานะ?

หญิงชราพยายามลุกขึ้น แต่หนึ่งในนั้นผลักเธออีกครั้ง และคราวนี้เธอล้มลงกับพื้น

— พอเถอะ ได้โปรด — เธอร้องขอ

แต่คำพูดนั้นกลับยิ่งทำให้พวกนั้นสนุกมากขึ้น

มีดโกนคว้าตัวเธอที่เสื้อผ้า บังคับให้เธอลุกขึ้น แล้วตบหน้าเธออย่างแรง

— ที่นี่ เธอต้องทำตามที่ฉันบอก

หญิงชราเริ่มร้องไห้ เธอใช้มือปิดศีรษะเอาไว้ ขณะที่ผู้หญิงเหล่านั้นเริ่มผลักเธอจากหลายทิศทาง และหนึ่งในนั้นก็ชกเธอที่แผ่นหลังหลายครั้ง

ไม่มีใครเข้ามาช่วย ทุกคนต่างหวาดกลัว แต่ในวินาทีนั้นเอง กลับเกิดเรื่องที่น่าตกตะลึงจนทุกคนถึงกับยืนนิ่งด้วยความช็อก 😳🤯 ติดตามเรื่องราวต่อได้ในความคิดเห็นแรก 👇👇

จริง ๆ แล้วเกือบไม่มีใครทำอะไรเลย ที่กำแพงด้านไกลมีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ ซึ่งแทบไม่มีใครในเรือนจำสังเกตเห็นเธอ

เธอเข้ามาอยู่ที่นี่ได้หลายเดือนแล้ว และตลอดเวลาที่ผ่านมาแทบไม่เคยพูดคุยกับใครเลย ตอนออกมาที่ลาน เธอมักนั่งอยู่คนเดียว ไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้ง ไม่เคยพูดหยาบคายกับใคร และแม้แต่นักโทษคนอื่นพยายามชวนเธอคุย เธอก็ตอบเพียงไม่กี่คำแล้วเดินจากไป

หลายคนคิดว่าเธอแปลก บางคนถึงกับคิดว่าเธอแค่กลัวเรือนจำมากเกินไป

วันนั้นหญิงสาวก็นั่งอยู่คนเดียวเช่นกัน และในตอนแรกเธอเพียงแค่มองดูสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

แต่เมื่อมีดโกนผลักหญิงชราล้มลงกับพื้นอีกครั้งและยกมือขึ้นเพื่อจะตีเธออีก หญิงสาวก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น

เธอเดินเข้าไปหาพวกนั้นและพูดอย่างสงบว่า

— ปล่อยเธอไป

ทันใดนั้นทั้งลานก็เงียบลง

มีดโกนจ้องหญิงสาวอยู่หลายวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมา

— เธอกำลังพูดกับฉันเหรอ?

— ใช่ พูดกับเธอ

เพื่อนของมีดโกนมองหน้ากัน

— แล้วเธอจะทำอะไร ถ้าฉันไม่ปล่อยเธอ?

หญิงสาวไม่ตอบอะไร

เธอเพียงเดินเข้าไปหาหญิงชราและช่วยพยุงเธอขึ้น

มีดโกนคว้าไหล่ของหญิงสาวและเหวี่ยงตัวเธอให้หันมาหา

แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ก็เกิดเรื่องที่ไม่มีใครในลานคาดคิด

หญิงสาวคว้าข้อมือของมีดโกนไว้ ใช้การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพียงครั้งเดียวเพื่อหลุดออกมา และผลักมีดโกนถอยหลัง

มีดโกนแทบจะทรงตัวไม่อยู่

รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายไปทันที

หญิงสาวมองเข้าไปในดวงตาของเธออีกครั้ง

— ฉันบอกว่าให้ปล่อยเธอ

ครั้งนี้มีดโกนกลับเงียบไปอย่างไม่มีเหตุผล

เธอเพียงจ้องหญิงสาวด้วยความโกรธ สั่งให้เพื่อนของเธอออกไป และพูดทิ้งท้ายว่า

— เรื่องนี้ยังไม่จบ

หลังจากพวกเธอเดินออกไป หญิงสาวก็เก็บของที่กระจัดกระจายของหญิงชราและนำถุงกลับไปคืนให้เธอ

— ขอบใจนะหนู — หญิงชรากระซิบ — แต่ตอนนี้เธอจะต้องมีปัญหาเพราะฉัน

เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่หญิงสาวยิ้มออกมาเล็กน้อย

— ฉันก็มีปัญหาอยู่แล้ว

นับตั้งแต่วันนั้นมา ทุกคนแทบจะเห็นพวกเธออยู่ด้วยกันเสมอ